Hoe maak je fake news? Je haalt beelden uit hun context en je vergeet wat een dokter echt zei over armen die magnetisch worden van vaccins.
Organen die van plaats veranderen omdat het omgevend steunweefsel het met de jaren laat afweten. Het overkomt één op vijf vrouwen. Zwangerschappen en bevallingen kunnen leiden tot verschuivingen in de onderbuik. In combinatie met een verzwakte bekkenbodem kunnen de baarmoeder, de blaas of de endeldarm, letterlijk naar beneden zakken en uitpuilen in de vagina: dit noemt men prolaps. In ernstige gevallen kan zo’n prolaps zo diep uitzakken dat een roderoze zwelling zichtbaar wordt tussen de schaamlippen. Een operatie kan uitkomst bieden. Er zijn verschillende soorten operaties mogelijk, waarbij slap weefsel wordt weggehaald en de vaginale wand wordt verstevigd. De laatste jaren wordt meer en meer gebruik gemaakt van synthetisch materiaal (mesh), waarbij de baarmoeder wordt opgehangen in een netje, dat bevestigd wordt aan het bekken. Een internationale onderzoeksgroep evalueerde alle studies (37) over beide operatietechnieken met betrekking tot 4.023 vrouwen die 1 tot 3 jaar werden opgevolgd. Ze stelden vast dat 12% van de vrouwen die een mesh kregen en 19% die een klassieke operatie ondergingen, nadien nog subjectieve hinder ondervonden van de prolaps. Tegenover dit kleine voordeel staat dat een heringreep omwille van complicaties nodig was bij 11% van de mesh-vrouwen en slechts bij 5% van de vrouwen in de groep die de klassieke ingreep onderging. Meer vrouwen met een mesh ervaren stressincontinentie na de ingreep. In Schotland werd opgeroepen geen mesh-ingrepen meer uit te voeren voor een prolaps tot er meer duidelijkheid is of het wel een verbetering is. In ons land worden deze ingrepen frequent uitgevoerd. De onderzoekers waarschuwen dat innovatieve chirurgische ingrepen niet altijd beter zijn dan klassieke operaties.
Het plaatsen van een mesh is technisch moeilijker dan de klassieke operatie voor prolaps, waardoor het resultaat ook sterk beïnvloed wordt door de ervaring van de gynaecologisch chirurg die ze uitvoert. De meshes zelf zijn ondertussen ook geëvalueerd: er zijn nu lichtere netjes, die in dit onderzoek nog niet werden opgenomen. Desalniettemin is het bedenkelijk dat nieuwe operatietechnieken al volop worden uitgevoerd vooraleer men goed onderzocht heeft of ze wel een voordeel bieden voor de patiënt in vergelijking met klassieke technieken.
Vaginale prolaps moet niet altijd operatief behandeld worden. Veel hangt van de hinder die men ondervindt. Soms kan bekkenbodemtherapie, het verstevigen van de bekkenbodem middels oefeningen onder leiding van een gespecialiseerde kinesitherapeut, het probleem voldoende onder controle houden. België heeft een vereniging van kinesisten gespecialiseerd in deze problematiek (2).
Soms kan een pessarium (een ring die de baarmoeder terug op zijn plaats duwt) soelaas brengen.
Nieuwe chirurgische technieken zijn niet altijd beter dan klassieke operaties. In geval van een vaginale prolaps (verzakking) zou een mesh-operatie meer complicaties met zich meebrengen dan het verstevigen van de vaginale wand, zo blijkt uit een goed uitgevoerde overzichtsstudie.
(3) Patiëntenrichtlijn vaginale prolaps: http://www.gezondheidenwetenschap.be/richtlijnen/gynaecologische-verzakking-of-prolaps